Kunst kan een verzoening met de werkelijkheid zijn. Kan. — Armando, 1982

Weet dat kunst geen antwoorden biedt, maar wel schoonheid, troost en (h)erkenning en hieraan zijn bestaansredenen ontleent.
— Vocivivaci www 2012

Magdalena Abakanowicz    Marina Abramovic    Karin Arink    Louise Bourgeois    Berlinde de Bruyckere    Alexander Calder    Sophie Calle    Desiree Dolron    Jan van Eyck    Anthony Gormley    Eva Hesse    Rebecca Horn    Juul Kraijer    Bruce Nauman    Guiseppe Penone    Egon Schiele    Nicolas de Staël    Rogier van der Weyden

Helmi Heerkens

English    Deutsch   

Nieuwsgierig ben ik in 2002 gestart op de oriëntatiecursus van de Haagse Kunstacademie. En ik bleef: wat een geweldig jaar, wat een plezier, wat een ruimte in mezelf. Dat kunst maken dat kon oproepen! Vanaf toen was ik als maker verslaafd aan het gevoel van ruimte, openheid en vrijheid in mijn hoofd, en in mijn denken. Tijdens de opleiding werd er een tweede verslaving toegevoegd: door het reflecteren op en analyseren van mijn werkproces, ontdekte ik momenten waarop alles in me leek samen te vallen. Het moment waarin verlangens, gevoelens, gedachten en handelingen in harmonie zijn met elkaar. Het moment waarin er geen scheiding in lichaam, geest en ziel lijkt: een fantastische ervaring.

Leven en kunst zijn één, dat kan bij mij niet anders. Eén leven en daarin ben ik als dochter, vrouw, moeder, partner, vriendin, immigrant en kunstenaar op zoek. Op zoek naar wat? Geluk, tevredenheid, plezier, waarheid, troost, schoonheid, zingeving, helderheid, verwondering,verbondenheid? Mijn doel, voor zover ik me daar bewust van ben, verandert steeds, op zoek zijn is soms doel op zich.

Het dagelijkse leven bestaat grotendeels uit gewone, alledaagse lichamelijke handelingen. Het verrichten van een lichamelijke handeling heeft vaak bewust of onbewust ook een geestelijk doel: afstand nemen, denken en inzicht krijgen. In een handeling verbindt een mens zijn lijf, geest en ziel. Handelingen doen wat kunst ook kan doen: iets onzichtbaars openbaren, inzicht geven en emoties oproepen. Handelingen zijn voor mij de verbindingen tussen binnen- en buitenwerelden.

Ik zie het lichaam als de grens tussen binnen en buiten, als een wonderlijke beeldende metamorfosemachine die voelt, denkt, wenst en handelt. Het lichaam waarmee ik door een handeling contact maak met mezelf en met anderen. Het lichaam als drager van betekenissen en als middel om te zoeken, om te objectiveren, om in te zoomen, om bloot te leggen, om tot de essentie te komen en om te communiceren.

Ik heb mijn binnen nodig om buiten te kunnen zijn. Anderen zijn het buiten, de openbare ruimte, de volle, drukke wereld. Voor mij vaak te snel en veel teveel. Door kunst, kan ik kiezen om toeschouwer of deelnemer in de openbare ruimte te zijn, die soms vreselijk is, maar ook noodzakelijk. Alleen kom ik er niet uit, ik heb de ander nodig om er zelf te kunnen zijn, om kunstenaar te zijn, om Helmi te zijn.

In kunst legitimeer ik mijn gekte, bepaal ik mijn positie en kan ik tegenstellingen verbinden of soms zelfs even opheffen. In kunst maak en vind ik symbolen en rituelen en daarmee vind ik mijn weg in de huidige wereld. Kunst geeft betekenis aan mijn leven. Kunst troost.

meer in: Handen om te denken